In gesprek met een alumna: Aafke

Elk jaar studeren er vele studenten af bij SVO vakopleiding food. We vinden het als SVO leuk om op de hoogte te blijven wat onze alumni gaan doen na hun opleiding. We gingen langs bij Aafke de Graaf die samen met haar zus de vishandel van haar vader overneemt.

 

Welke opleiding(en) heb je bij SVO vakopleiding food gevolgd?

Allround Food Expert niveau 3 en vervolgens niveau 4 Ondernemer.

 

In welk jaar en op welke locatie heb je dat gedaan?

Op locatie Rijswijk/Rotterdam en ik heb mijn studie vorig jaar afgerond.

 

Waarom koos je voor een opleiding bij SVO?

Ik zat in 3 HAVO, maar ik had eigenlijk niet zoveel zin om naar 4 HAVO te gaan. Datzelfde jaar gingen we weer met het hele gezin naar de visbeurs in Houten, dat is voor ons een jaarlijks uitje. SVO stond op de beurs met een stand en banners om de BOL-opleiding te promoten. Mijn zussen hadden al een opleiding bij SVO gedaan, dus zij herinnerden zich de opleiding en zeiden dat de BOL-opleiding echt iets voor mij was! Toen raakte ik in gesprek met Rinus en Niko. Zij raadden mij aan om naar de open avond te komen. Op de open avond ontmoette ik Carola en toen was ik overtuigd! Vervolgens vertelde ik Mieke, mijn zus, over de opleiding en was zij ook meteen geïnteresseerd, omdat zij een opleiding deed die ze helemaal niet leuk vond. Wij zijn dus samen aan de BOL-opleiding gestart. Zij heeft niveau 4 leidinggevende gevolgd.

 

Ik heb niet voor een BBL-opleiding in de richting van vis gekozen, omdat dat nog niet kon na 3 HAVO en ik was nog niet zo bezig met vis specifiek. Ik vond dat toen helemaal niet leuk. Restaurants vond ik leuk, serveren vond ik op een hele jonge leeftijd al leuk, dus ik was meer op de horeca kant gericht, maar uiteindelijk toch in de viskraam terecht gekomen!

 

Kan je wat over je huidige werk vertellen?

Mijn ouders hebben een viswagen en die ben ik samen met mijn zus Mieke aan het overnemen. We hebben ons vorig jaar mei tijdens onze opleidingen al ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en toen is eigenlijk het balletje gaan rollen. In mei is dus het overnameproces gestart en begin volgend jaar is de viswagen helemaal van ons. We zijn onszelf nu helemaal aan het klaarstomen.

 

Hoe heb je dan toch die passie voor vis ontdekt?

Ik liep in het tweede jaar stage in een restaurant, omdat ik vroeger dacht dat dat mijn grote passie zou zijn. Ik werkte daar van 12:00 uur tot 22:00 uur, maar dat vond ik echt helemaal niks. Ik zat de hele dag opgesloten in dat restaurant, de hele dag binnen. Daar kreeg ik echt hoofdpijn van, ik moet altijd buiten werken! Dat deed ik dan maandag tot en met donderdag en vrijdag en zaterdag was ik weer aan het werk in de viswagen met het hele gezin, toen bedacht ik me; dit is echt veel leuker! Op een gegeven moment stond er een winkel hier in de buurt te koop en toen ging ik zelf bedenken hoe ik daar een hele mooie winkel van zou maken. Ik ging het helemaal inrichten in mijn hoofd en ik maakte een ondernemingsplan in mijn hoofd. Daar moest ik dus echt wel wat mee doen. Daarnaast zijn Mieke en ik heel erg verschillend en zouden we elkaar goed kunnen aanvullen als we samen de viswagen van onze ouders zouden overnemen. Mieke kan heel goed overweg met mensen en zij kan goed verkopen. Ik ben daarentegen goed met cijfertjes en houd ik wat meer van de droge stof.

Conclusie: tijdens een stage kan je ook goed ontdekken wat je niet wil.

Ook heb ik veel geleerd bij mijn laatste stage bij een bakkerij/lunchroom. De eigenaren waren op dat moment bezig met het opstarten van een eigen hotel en daar heb ik toen mee mogen kijken. Het was erg leerzaam om deze opstartfase te zien, zeker omdat ikzelf ook voor ogen had om een onderneming over te nemen.

 

Heb je nog contact met oud-klasgenoten?

Ja, met Maxime heb ik nog veel contact. Verder eigenlijk niet, dat had ik wel verwacht aangezien we een erg hechte klas waren. Sommige klasgenoten zijn bij een restaurant gaan werken, sommige bij de supermarkt of bij een slagerij. Allemaal binnen de wereld van eten & drinken.

 

Wat vond je prettig aan een opleiding bij SVO?

Ik vond het prettig dat je elke docent kende en dat het iets kleinschaliger is en er dus ruimte is voor meer persoonlijke benadering. Je kent elkaar, zelfs de BBL-docenten. Ook kreeg je de kans om zelf op onderzoek uit te gaan om te ontdekken wat er bij je past. Je kreeg echt alles te zien, van fabrieken tot de allerkleinste winkeltjes. We hebben de hele foodbranche gezien en daardoor kan je een hele goede keus maken. Ook heb ik gedurende de opleiding meer lef gekregen om zelf dingen aan te pakken.

Ik heb altijd het gevoel gehad dat je na deze opleiding bij elke kant van de foodbranche aan de slag kan, je hebt van alles wat gezien. Als ik niet voor de viswagen had gekozen, was ik misschien manager in een restaurant geworden.

 

Wat heb je in je opleiding gemist wat je wel nodig had in de praktijk?

Nee, ik denk dat je juist veel kansen hebt gekregen om alles te leren. We hebben zelfs de diploma-uitreiking van de BBL mogen organiseren of een foodmarkt. Bij dit soort evenementen krijg je juist de verantwoordelijkheid om echt stappen te zetten en organisatie skills op te bouwen.

 

Wat is de belangrijkste les die je tijdens je opleiding hebt geleerd?

Bij SVO heb ik een soort doorzettingsmentaliteit meegekregen. Als je een stage zocht en je had het bedrijf een keer gebeld en er kwam verder niks uit, dan vroegen de docenten waarom we maar een keer hadden gebeld en waarom we niet meer hadden gedaan om het bedrijf te benaderen. Je wordt erg doelgericht. SVO heeft mij laten zien dat als je iets echt wil, dat je er dan ook 100% voor kan gaan.

Laatst mochten Mieke en ik een gastles geven op een middelbare school en toen hebben we gezien hoe veel we al binnen een jaar bij SVO hadden geleerd. Bijvoorbeeld tijdens het blok over personeel hebben we veel rollenspellen gespeeld en die rollenspellen werden bij ons in de klas heel serieus genomen. Er was veel respect en we luisterden goed naar elkaar. Het verschil met de middelbare school is dan toch ineens heel groot.

Je leert goed hoe je met elkaar omgaat. Het begon al met simpele dingen zoals je stoel aanschuiven. Mijn docent zei in het eerste jaar dat we onze stoelen moesten aanschuiven zodra we vertrokken, als je dit aanleert dan vergeet je zoiets ook niet tijdens een sollicitatiegesprek. Je wil tenslotte een goede indruk achterlaten.

 

Welke docent is je bijgebleven? Waarom?

Ik denk Carola. Carola gaf ons les in het eerste jaar en dat was een goed jaar. Zij was altijd energiek en kon ons altijd opvrolijken en dat was eigenlijk wel leuk. Als onze klas treurig was zei Carola “Kom we gaan even dansen!”. Ze nam ons echt mee in haar energie. Gedurende het tweede jaar begon Corona en dat was natuurlijk vervelend. In het derde jaar hebben we Jaantje gehad, maar toen deden we vrij veel zelf. In dit jaar werd je een stuk zelfstandiger en moest je aan je ondernemersplan schrijven. Je bouwt dan een hele andere band op met de docent.

 

Welk advies zou je huidige studenten willen geven?

Ga eens een dagje meelopen! Dan kan je echt ervaren wat je dan gaat doen en of het bij je past. Daarnaast zou ik de tip willen geven om je kansen te blijven pakken. Deel je visitekaartje uit als je mensen leert kennen.

Ik zou voor de BOL-opleiding kiezen als je van lekker eten houdt en behoefte hebt om persoonlijk benadert te worden in een wat kleinschaligere school.

 

Wat zijn jullie toekomstplannen met de vishandel?/Wat gaan jullie anders doen dan je ouders?

Op dit moment is er nog niet veel veranderd, maar ik heb al een website opgezet. Die is nog niet gelanceerd, maar die staat wel klaar! Daar wil ik een webshop aan verbinden. Zodat we ook onze producten kunnen bezorgen.

Vroeger hebben we hier bij alle dorpen gestaan en met mooi weer weet iedereen je te vinden. Als het regent, komen de klanten niet altijd speciaal naar je toe en daarom is het handig als je naar je klanten toe kan komen.

In de verre toekomst willen we een nieuwe wagen. Dan willen we een nieuwe look. Nu zijn we helemaal rood-wit-blauw en dat vind ik verschrikkelijk. Het is heel herkenbaar, maar niet meer wat ik wil. Mieke en ik willen meer doen met donkergrijs en hout. Ik ben niet bang dat ze ons dan niet meer herkennen, want we staan op dezelfde plek al 27 jaar, met grote letters “Vis van Klaas”. In de toekomst wordt het “Vis van Klaas’ Dochters” en men zal het herkennen mits “Klaas” erin wordt vermeld.

Welke lessen die je hebt geleerd bij SVO kan je direct toepassen binnen jullie eigen bedrijf?

De hygiëneregels, dat vond ik erg handig. Als ik dan op vrijdag in de viswagen ging werken, dan wist ik niet alleen hoe, maar ook waarom bepaalde dingen gedaan moesten worden. Het viel allemaal op zijn plek. Ik ben ook wat losser gekomen door SVO, omdat ik bijvoorbeeld wat livestreams heb mogen doen voor SVO. Eigenlijk is dat niks voor mij, maar meer voor Mieke. Doordat ik bij SVO hier de mogelijkheid voor kreeg, ben ik daarin wat losser geworden.

 

Dankjewel Aafke voor dit interview!